| Op vraag > erfgoed |
'Een andere kijk op erfgoededucatie' is een jaarlijks seminarie van Hereduc, internationaal netwerk erfgoededucatie van het gemeenschapsonderwijs (Go!). De cursus wil leerkrachten en medewerkers van musea en erfgoedinstellingen nieuwe methodes aanbieden om rond erfgoed te werken. De Veerman ontwikkelt de inhoud hiervoor.
De cursus is een introductie in ervaringsgericht gericht leren over erfgoed, met een focus op de kunsten. Kunstzinnige methodes worden gebruikt om verschillende soorten erfgoed te exploreren en onderzoeken. Dit onderzoek leidt ook tot een artistiek resultaat. Zo wordt de akoestiek van een kerk verkend door er in te zingen, de regels van de kloosterorde van de abdij waarin we verblijven worden in beweging omgezet, het historisch landschap wordt geherinterpreteerd met land art, ... Ook uitwisseling van ideeën en ervaringen over erfgoededucatie maken een vast onderdeel uit van deze nascholing. De eerstvolgende editie van 'een andere kijk op erfgoededucatie' gaat door van 7 tot 13 februari 2011 in het prachtige Saint-Jean d'Angély (Frankrijk). Inschrijven en een beurs aanvragen kan tot 15 september. Wil jij mee? Het programma en inschrijvingsformulier vind je hier
5 april 1943, een trieste dag voor Mortsel. Amerikaanse bommenwerpers zijn op weg om vliegtuigfabriek Ela, in handen van de Duitsers, te bombarderen. Maar het gaat mis. De bommen komen terecht op het centrum van Mortsel, 1000 mensen komen om, waaronder 200 schoolkinderen. De getuigen aan deze tragische gebeurtenis verdwijnen stillaan. De stad Morstel wil de herinnering aan deze dag levend houden bij jongeren en riep De Veerman te hulp.
In 2007 klopt de Stad Mortsel aan bij De Veerman om een project op te zetten om de herinnering aan deze verschrikkelijke dag levend te houden. Het project krijgt de naam 'de laatste getuige'. Scholieren trekken er op uit om de 200 resterende getuigen te interviewen, kinderen van de lagere school maken portretten van hun omgekomen leeftijdsgenoten aan de hand van hun schoolfoto's. Het geheel wordt gebundeld in een boek 'Tranen over Mortsel'. Ondertussen gaan een aantal jongeren in hun vrije tijd op pad met een camera om een documentaire te maken over een aantal van de getuigen. De film 'Dat zit in mijne geest gebrand' zie je hieronder. In 2008 gaat het verhaal verder. Mortsel besluit een nieuw monument te laten ontwerpen als herinnering aan het bombardement. In ateliers 'constructie', begeleid door De Veerman, maken leerlingen van het secundair onderwijs voorstudies voor een ontwerp van het monument. Deze worden doorgegeven aan laatstejaars studenten architectuur van de Artesis Hogeschool en zij presenteren hun ontwerpen aan het gemeentebestuur. De stad Morstel is zo enthousiast dat ze besluit het plein voor de steelijke begraafplaats opnieuw aan te leggen om het monument daar een plaats te geven. In het najaar van 2009 start het volgende luik van het project, waarin met muziek de herinnering wordt overgedragen. Enerzijds wisselen jong en oud muziek uit waarin ze emotionele troost vinden bij moeilijke momenten of verlies van dierbaren. Anderzijds zullen jongeren van het secundair onderwijs, in samenwerking met de muziekacademie van Mortsel, nieuwe muziek componeren. Ze baseren zich daarbij op oude mars- en oorlogsmuziek. |
